La datación por radiocarbonu estudia materiales que formaron parte d’organismos vivos. El carbonu 14 va desintegrándose dempués de la muerte, y la midida permite estimar una antigüedá. La técnica necesita una muestra afayadiza y una interpretación del so orixe.
La fecha corresponde al material analizáu. Nun determina automáticamente cuándo se construyó una estructura o cuándo s’usó un oxetu. La contaminación y otros factores pueden afectar al resultáu, y les estimaciones tienen incertidume. La calibración permite rellacionar la midida con feches de calendariu.
Nel estudiu de los xacimientos asturianos, les dataciones necesiten conectase col contestu arqueolóxicu. Varias muestres y otres evidencies ayuden a evaluar la cronoloxía. Un númberu aisláu puede paecer una respuesta completa, pero’l so significáu depende de qué se midió y de cómo se rellaciona cola historia que queremos conocer. La ciencia de la datación ye tamién una ciencia de preguntes bien formulaes.
Fonte de consulta: Oxford Radiocarbon Accelerator Unit.
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.

