Ente los materiales arqueolóxicos de Mohías destaca una piedra de toque con inscripciones llatines en dos de les sos cares. Esti tipu de ferramienta usábase nel trabayu de los orfebres. Nun tien el tamañu d’una muralla nin la vistosidá d’un edificiu, pero permite dir dende’l paisaxe del castru hasta un oficiu concretu.
Un oxetu de trabayu guarda preguntes distintes de les d’una pieza decorativa: qué material se comprobaba, quién tenía’l saber necesariu y cómo circulaben les ferramientes. La inscripción añade otra dimensión, la del usu de la escritura. Interpretar cada marca esixe estudiar la pieza y el so contestu; una traducción aislada nun reconstruye tola vida de quien la manexó.
Los museos arqueolóxicos permiten apreciar esa escala pequeña del pasáu. Convien mirar tamién utensilios y fragmentos, porque son parte de la memoria del trabayu. Nos castros asturianos, les rellaciones con Roma pueden reconocese en oxetos cotidianos. Una piedra de toque recuerda que la historia económica tamién se construye a partir de restos discretos que merecen conservación y estudiu.
Más llectures n’InfoAsturies
- Castru de Mohías: la otra gran ventana a la cultura castreña de Cuaña
- Muséu Arqueolóxicu: quién cuenta la historia de les pieces
- Chao Samartín: mil años d’historia nun castru que sobrevivió al pasu de trés mundos
- Campa Torres: la historia de Xixón antes de la ciudá romana
- San Chuis: les muralles que permiten lleer los cambios d’un pobláu
Fonte: documentación de referencia.
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.

