La faya, Fagus sylvatica, forma grandes viesques nes montañes asturianes. La disposición de les fueyes permite aprovechar la lluz y crea una sombra densa nel interior. Esi ambiente ayuda a entender la sensación de penumbra d’un fayeu y les condiciones que encuentran les plantes baxo les copes.
El cambiu estacional transforma la imaxe del monte. Nel branu domina la cubierta verde; na seronda, les fueyes adquieren tonos cobrizos y depués cayen. N’iviernu, les rames desnudes y la fueya del suelu ufierten otra manera de reconocer la estructura de la viesca.
Conocer la faya inclúi mirar esa sucesión a lo llargo del añu. Una mesma fastera puede amosar colores, lluz y formes distintes según la estación. Los fayeos asturianos son llugares onde la observación repetida permite entender meyor la vida del árbol y la rellación que caltién col espaciu que lu rodea.
Más llectures n’InfoAsturies
- Ponga: Peloño nun ye una viesca ensin historia
- Redes: el valor d’una viesca nun acaba onde empieza l’agua
- Fueyes caduques: por qué perder la fueya tamién forma parte de la vida
- Materia orgánico: cómo los restos vuelven formar parte del suelu
- Por qué hai estaciones: la inclinación que cambia los díes
Fonte: Red de Parques Nacionales · MITECO.
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.

